Athens, Greece
antiquity, tavernas, markets, coast
Acropolis, Athens
Deze dag draait om één rots en om alles wat eromheen ligt. Je begint met koffie in Koukaki, de woonwijk aan de zuidkant, en loopt daarna omhoog naar de Akropolis. Boven staan het Parthenon, de Propyleeën als toegangspoort en het Erechtheion met de zes karyatiden die het dak van de zuidveranda dragen. Beneden pakt het Akropolismuseum de rest op. De bovenverdieping heeft precies de afmetingen en de oriëntatie van het Parthenon, zodat de friezen op ware grootte staan opgesteld met het echte gebouw achter het glas. Het middaguur laat je aan de hitte over, met een lange lunch. Tegen zessen loop je Plaka in, de oude wijk pal onder de rots, en eindig je aan een tafel op straat.
Koop je toegangsbewijs vooraf online. De Akropolis werkt met tijdsloten en in augustus is dat eerste slot van de dag echt het enige comfortabele moment. Er is boven vrijwel geen schaduw, dus reken op een pet, zonnebrand en meer water dan je denkt nodig te hebben. Schoenen met grip helpen, want het marmer op de helling is door miljoenen voeten spiegelglad gesleten. Kijk ook naar het combiticket dat naast de rots ook de Agora, de Romeinse Agora, Kerameikos en de Olympieion dekt en een paar dagen geldig blijft. Dat scheelt geld als je morgen toch naar de Agora gaat.
Alles van vandaag loop je, zolang je de hitte meerekent. Van Drakou is het een kwartier omhoog naar de hoofdingang aan de westkant. Na afloop daal je af naar de zuidhelling, waar het Akropolismuseum recht tegenover metrostation Akropoli ligt, aan de voetgangersboulevard Dionysiou Areopagitou. Mani Mani is vanaf het museum een paar minuten lopen, de zijstraat Falirou in en dan de trap op. Van daar naar Plaka volg je diezelfde boulevard om de rots heen, ongeveer tien minuten, en dan loop je zo de smalle straatjes in.
Grieken eten laat. Voor negen uur zit een taverna vaak nog halfleeg, en om acht uur binnenlopen is prima maar voelt vroeg. Bestellen gaat in het midden van de tafel, een stuk of vijf schalen voor twee personen en dan bijbestellen wat bevalt. Kraanwater is in Athene prima te drinken en wordt meestal gratis in een karaf gebracht. Koffie bestel je in de zomer bijna altijd koud, een freddo espresso of freddo cappuccino, en de vraag is dan of je hem met suiker wilt. Fooi is geen verplichting, afronden naar boven of een paar euro op tafel laten is normaal. Plaka is nog steeds een woonwijk met mensen die er slapen, dus na middernacht wordt het op straat merkbaar stiller.
Kaya Specialty Coffee
Een kleine specialty-koffiezaak aan de voetgangersstraat Drakou in Koukaki, de woonwijk aan de zuidkant van de Akropolis.
Acropolis and Parthenon
De heilige rots boven Athene, met het Parthenon, de Propyleeën, het Erechtheion en het tempeltje van Athena Nike.
Acropolis Museum
Het museum aan de zuidvoet van de Akropolis waar de originele beelden, friezen en vondsten van de rots bewaard worden.
Mani Mani
Een restaurant op de eerste verdieping aan de Falirou in Makrigianni, met moderne gerechten uit de Peloponnesos.
Plaka lanes
De oudste woonwijk van Athene, een net van smalle neoclassicistische straatjes tussen de noordhelling van de Akropolis en het centrum.
Palia Taverna tou Psarra
Een van de oudste tavernes van Plaka, aan de Erechtheosstraat, met tafels op de trappen tussen de huizen.
Monastiraki, Athens
Waar gisteren de tempels boven je stonden, loop je vandaag rond op de plek waar Athene werkelijk functioneerde. De Agora was markt, rechtbank en debatruimte tegelijk. Er staat weinig meer overeind, met één grote uitzondering, en dat is de Hephaisteion, de best bewaarde Dorische tempel van Griekenland. De Stoa van Attalos aan de oostkant is in de jaren vijftig helemaal herbouwd en herbergt nu het museum van de opgraving. Daarna wordt het rommeliger. Monastiraki is de wijk van uitdragerijen, koperslagers en tweedehands van alles. Aan het eind van de middag klim je via Plaka omhoog naar Anafiotika, een handjevol witgekalkte huisjes tegen de rots aan, en dan eet je op een dakterras met de verlichte Akropolis in beeld.
De Agora heeft nauwelijks beschutting, dus ga voor het middaguur en neem water mee. Als je gisteren het combiticket kocht, kom je hier zonder nieuwe rij binnen. Op de vlooienmarkt betaal je bij de kleine kramen het makkelijkst contant, en pinnen kan lang niet overal. Zondag is de grote marktdag, met kramen die doorlopen tot voorbij Ermou, maar de vaste antiekwinkels rond het Avissiniaspleintje zijn de hele week open. Onderhandelen mag, alleen bescheiden. Wil je 's avonds een dakterras met uitzicht, reserveer dan een dag van tevoren en vraag expliciet om een tafel buiten.
De hele dag past binnen een vierkante kilometer. Metrolijn 1 zet je bij Thisio af, en dan is het twee minuten naar de voetgangersstraat Iraklidon. De noordingang van de Agora ligt aan Adrianou, langs het spoor. Vanaf de uitgang loop je in vijf minuten naar het Monastirakiplein, waar lijn 1 en lijn 3 samenkomen, handig als je later terug wilt naar je hotel. Anafiotika bereik je alleen te voet, via de trappen van Plaka bij de Agios Georgios tou Vrachou. Er zijn geen bordjes, dus houd gewoon aan dat omhoog goed is.
Een souvlaki bestellen luistert nauwer dan je denkt. Vraag je om souvlaki, dan krijg je in Athene meestal een pita met vlees, saus en frietjes erin gerold. Wil je alleen het spiesje, vraag dan om een kalamaki. Meenemen is goedkoper dan aan tafel eten, en dat verschil staat gewoon op de kaart. Op de vlooienmarkt liggen naast echte oude spullen ook flink wat replica's, en verkopers zijn daar meestal eerlijk over als je het vraagt. In Anafiotika wonen mensen achter die blauwe deuren, dus loop er rustig en fotografeer niet zomaar iemands voordeur. De naam van de wijk verwijst naar Anafi, het eiland waar de bouwvakkers vandaan kwamen die hem hebben neergezet.
The Underdog
Een microbranderij en koffiebar aan de voetgangersstraat Iraklidon in Thisio, met een binnenplaats bij een neoclassicistisch pand.
Ancient Agora
De opgraving van het bestuurlijke en commerciële centrum van het klassieke Athene, aan de noordvoet van de Akropolis.
Monastiraki flea market
Het rommelmarktgebied rond het Avissiniaspleintje en de Ifestoustraat bij het Monastirakiplein, met antiek, tweedehands en souvenirs.
O Thanasis
Een oude grillzaak aan de Mitropoleosstraat bij het Monastirakiplein, bekend van kebab en souvlaki.
Anafiotika
Een klein buurtje van witgekalkte huisjes en trappenstraatjes tegen de noordkant van de Akropolisrots, boven Plaka.
Kuzina
Een restaurant aan de Adrianoustraat langs de Agora, met een dakterras dat uitkijkt op de Akropolis.
Cape Sounion, Greece
Athene houdt niet op bij de stad. De kustweg naar het zuiden, die iedereen hier de Riviera noemt, rijgt strandtenten, jachthavens en baaien aan elkaar tot aan de punt van Attica. Je begint met brunch op het zand van Glyfada, drijft daarna een uur in het meer van Vouliagmeni, een warm bronmeer tussen de rotswanden waar het water het hele jaar lauw blijft. Na de lunch aan zee is er nog tijd voor een laatste duik in het baaitje onder de kaap. En dan het slotstuk: de tempel van Poseidon op de klip van Sounion, waar de zon in zee zakt en het marmer even oranje kleurt. Op de terugweg eet je nog laat aan de kust bij Varkiza.
Dit is de dag waarop een huurauto het verschil maakt. Zonder auto kan het ook, maar dan wordt de dag krapper en moet je kiezen. Pak zwemspullen, een handdoek en waterschoenen in, want de bodem is op veel plekken kiezel. Bij het meer betaal je entree, en een ligbed en parasol kosten apart. Zoek voor je vertrekt op hoe laat de zon ondergaat en wees minstens een half uur eerder bij de tempel, want de opgraving sluit rond zonsondergang en de laatste toegang ligt daar nog voor. Reserveren voor het diner aan de kust is in augustus geen overbodige luxe.
Met de auto volg je Leoforos Poseidonos zuidwaarts, langs Glyfada en Vouliagmeni, en dan de kustweg om de kaap. Reken op ruim een uur naar Sounion als het rustig is, langer op zondagavond wanneer half Athene terugrijdt. Zonder auto brengt de tram je vanaf het centrum tot in Glyfada, en rijden er stadsbussen door naar Vouliagmeni. Naar Sounion gaat de KTEL-bus van Attica vanaf de Mavromateonstraat bij het Pedion tou Areos, over de kustroute bijna twee uur onderweg. Controleer bij die bus altijd de laatste terugrit, want die vertrekt eerder dan je hoopt.
De stranden hier vallen in twee soorten. Bij een strandclub betaal je voor bedden en parasol en hoort een bediening aan je ligstoel erbij, op een vrij toegankelijk strand neem je je eigen handdoek mee. Beide zijn normaal, alleen het prijsverschil is fors, dus vraag het tarief voor je gaat liggen. Bij Sounion is de laatste twintig minuten voor zonsondergang het drukst, dus loop rustig een rondje om de tempel terwijl iedereen zich aan de westkant verzamelt. Zoek op de zuilen ook naar de ingekraste namen van negentiende-eeuwse reizigers, waaronder die van Lord Byron. En op het strand geldt hetzelfde als in de stad: eten begint laat, en negen uur is een heel gewone tijd om aan tafel te gaan.
Balux House Project
Een strandcafe en clubrestaurant op het zand van Glyfada, aan het begin van de kustweg ten zuiden van Athene.
Lake Vouliagmeni
Een warm brakwatermeer aan de kust bij Vouliagmeni, ingesloten door hoge kalkrotsen en gevoed door bronnen van onderaf.
Taverna Syrtaki
Een viertaverne met een terras boven het water, vlak voor Kaap Sounion aan de kustweg.
Sounio Beach
Een beschutte kiezelbaai aan de voet van de kaap van Sounion, vlak onder de tempel van Poseidon.
Cape Sounion, Temple of Poseidon
De resten van de Dorische tempel van Poseidon op de klip van Kaap Sounion, het zuidelijkste punt van Attica.
Island Athens Riviera
Een witgekalkt club-restaurant aan zee op de kust bij Varkiza, halverwege tussen Sounion en Athene.
Maak een gratis Travolp-account, dan zetten we een kopie van deze reis in jouw atlas. Aanpassen, uitbreiden, helemaal van jou maken.
Eén afbeelding van de hele reis, per dag een kaart, klaar om te printen of in de groepschat te zetten.